Κύριος στόχος του Trajectory είναι η μελέτη της τροχιάς του δορυφόρου σε συνδυασμό με την μελέτη της ακτινοβολίας κατά την διάρκεια αυτής. Το περιβάλλον ακτινοβολίας του δορυφόρου πρόκειται για έναν χώρο με ροές σωματιδίων υψηλής ενέργειας που μπορεί να απειλούν την αποστολή, οπότε η μελέτη αυτών μας αφορά άμεσα. Επίσης, η εύρεση της ιδανικής τροχιάς αποτελεί πολύ σημαντικό παράγοντα στην αποστολή του δορυφόρου. Το υψόμετρο της αποστολής θα πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να προλάβει να διεξαχθεί το πείραμα αλλά και ταυτόχρονα ο δορυφόρος να μην καταλήξει ένα ακόμα διαστημικό σκουπίδι σε τροχιά.

Όλα αυτά τα πετυχαίνουμε χρησιμοποιώντας κατάλληλο επιστημονικό υλικό. Όσον αφορά τον κλάδο της τροχιάς, η μελέτη των νόμων της ουράνιας μηχανικής είναι σημαντική για τον καθορισμό όλων των απαραίτητων παραμέτρων που καθορίζουν μία τροχιά. Έπειτα κάνοντας χρήση κατάλληλου λογισμικού (GMAT, STELA, STK) προσομοιώνουμε με αρκετά υψηλή ακρίβεια την τροχιά. Εντοπίζουμε την θέση του δορυφόρου καθόλη την διάρκεια της τροχιάς του εξάγοντας ένα αποτέλεσμα για την χρονική διάρκεια της αποστολής του. Οι τελευταίες μας μελέτες έδειξαν ότι η διάρκεια αποστολής κυμαίνεται από 7 έως 14 μήνες ανάλογα με τον προσανατολισμό του δορυφόρου. 

GMAT Μεταβολή του υψόμετρου (km) σε σχέση με τον χρόνο (days) για το σενάριο με το ιδανικό προσανατολισμό του δορυφόρου

Έπειτα μελετάμε με αντίστοιχο λογισμικό (DRAMA/MASTER) την πιθανότητα σύγκρουσης του δορυφόρου με κάποιο άλλο διαστημικό αντικείμενο, είτε αυτό είναι σε αποστολή είτε πρόκειται για διαστημικό σκουπίδι. Επίσης είναι πολύ σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι ο δορυφόρος δεν θα είναι σε τροχιά κάτω από τα 120 χιλιόμετρα αλλά θα καεί στην ατμόσφαιρα λόγω μεγάλης τριβής των σωματιδίων με τον δορυφόρο. 

Όσον αφορά τον κλάδο του περιβάλλοντος ακτινοβολίας, εδώ είναι απαραίτητη η μελέτη της ακτινοβολίας που θα επικρατεί στα υψόμετρα τα οποία θα βρίσκεται ο δορυφόρος. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ζώνη Van Allen. Πρόκειται για μία περιοχή πάνω από τον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό όπου το μαγνητικό πεδίο εξασθενεί και παγιδεύει φορτισμένα σωματίδια. Αυτά τα σωματίδια έχουν επικίνδυνα υψηλές τιμές ενέργειας και μπορεί να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά στην σωστή λειτουργία του δορυφόρου. Με την χρήση λοιπόν, επιστημονικού λογισμικού (SPENVIES, OMERE) προσπαθούμε να εξάγουμε μοντέλα ακτινοβολίας που προσομοιώνουν αυτές τις καταστάσεις του διαστήματος. Μετά την μελέτη του περιβάλλοντος με τις υψηλές ενεργειακά σωματιδιακές ροές, εξάγουμε την απορροφούμενη ακτινοβολία από κάποια ευαίσθητα ηλεκτρονικά και από τα κύτταρα της επιστημονικής αποστολής.

Στιγμιαίο φάσμα ροής παγιδευμένων πρωτονίων (με ενέργεια 40.00 MeV) κατά μήκος της τροχιάς με την χρήση του OMERE. Παρατηρείται η ζώνη Van Allen με την ύπαρξη των πρωτονίων υψηλών ενεργειών σε υψηλές ροές

Τέλος ένα νέο πεδίο μελέτης είναι η βελτιστοποίηση της τροχιάς. Στην πραγματικότητα σε μία αποστολή είναι σχεδόν αδύνατο να εξασφαλίσουμε τον βέλτιστο προσανατολισμό του δορυφόρου καθόλη την διάρκεια αποστολής του. Γι’αυτό πλέον προσπαθούμε να διεξάγουμε προσομοιώσεις που θα συνυπολογίζουν την αλλαγή του προσανατολισμού του δορυφόρου κατά την διάρκεια της αποστολής του. Εισάγουμε διαταραχή στον βέλτιστο προσανατολισμό και προσπαθούμε να μελετήσουμε πως θα επηρεάσει την αποστολή του δορυφόρου.